ADA

Bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış.
Üzüntü, mutluluk, bilgi, aşk ve diğerleri.
Bir gün ada batmaya başlamış.
Duygular kaçmak için sandallarını hazırlamışlar.
Aşk, en son ana kadar beklemiş. Sonra, yardım istemeye karar vermiş.
Zenginlik, çok büyük bir teknenin içindeymiş.
Aşk, "Beni de yanına alır mısın?" diye sormuş.
Zenginlik, "Alamam. Teknem altın ve gümüşle dolu, sana yer yok." demiş.
Aşk, görkemli bir yelkenlinin içindeki kibirden yardım istemiş.
"Yardım edemem. Sırılsıklamsın, yelkenlimi mahvedersin." demiş kibir.
Üzüntüden yardım istemiş.
"Öyle üzgünüm ki, yalnız kalmalıyım." demiş üzüntü.
Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş ama coşkusundan Aşk'ın çağrısını duymamış.
Birden bir ses : "Benimle gel aşk! " demiş. Yaşlıca birisiymiş.
Karaya vardıklarında, aşkı bırakıp yoluna gitmiş.
Aşk, onun kim olduğunu merak edip sormuş bilgiye.
Gülümseyerek "Onun adı zaman" demiş bilgi,
"Yalnızca zaman aşkın önemini anlayabilir !"